Πώς να μετουσιώσεις την ενέργεια της ζήλιας!

Μας έχουν μάθει να βλέπουμε τα συναισθήματά μας ως καλά ή κακά. Ας τα δούμε όλα με περιέργεια, χωρίς να τα κρίνουμε, και ας ανακαλύψουμε τι θετικό μπορεί να μας φέρει κάθε συναίσθημα.

Το να νιώθεις ζήλια είναι ένα σημάδι ότι μια εκδοχή ζωής —αυτό που επιθυμείς— είναι διαθέσιμη και για εσένα. Μέσα στη ζήλια αποκαλύπτεται μια επιθυμία· γι’ αυτό και πονάει τόσο. Αγγίζει κάτι βαθύ, κάτι ανεκπλήρωτο.

Είναι μια ανεκπλήρωτη επιθυμία;

Είναι μια μνήμη έλλειψης;

Είναι μια λαχτάρα να αγαπηθείς, να αναγνωριστείς, να νιώσεις ζωντανός;

Μέσα σε αυτή τη μικρή, συχνά σιωπηλή δυσαρέσκεια, κρύβεται μια κατεύθυνση. Μια εσωτερική γνώση που ήδη υπάρχει μέσα σου και σου δείχνει τον δρόμο που χρειάζεται να ακολουθήσεις.

Είναι ο νους που σου λέει ότι υπάρχει κάτι μέσα σου που χρειάζεται να αλλάξει και να μεταμορφωθεί, ώστε να μπορέσεις να φτάσεις αυτό που θέλεις.

Γράψε ξεκάθαρα τι είναι αυτό που ζηλεύεις. Δες το. Παρατήρησε το.

Πήγαινε μια βόλτα.

Αντί να επικεντρώνεσαι στον άλλον άνθρωπο και σε αυτό που νομίζεις ότι ζηλεύεις σε εκείνον, αποσύρσου από την εικόνα του. Φύγε από την ιστορία που έχεις πλάσει γι’ αυτόν και στρέψε την προσοχή σου μέσα σου. Αναγνώρισε ότι εσύ ζηλεύεις, ότι το συναίσθημα αυτό είναι δικό σου, ότι γεννιέται και κατοικεί μέσα σου. Εσύ το βιώνεις, γιατί εσύ επιθυμείς να ζήσεις κάτι αντίστοιχο.

Στην πραγματικότητα, δεν επιθυμείς αυτό ακριβώς που έχει ή που κάνει ο άλλος. Αυτό που λαχταράς είναι το συναίσθημα που εκείνος φαίνεται να βιώνει. Γι’ αυτό και το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι ποιον ζηλεύεις, αλλά ποιο συναίσθημα επιθυμείς να ζήσεις.

Παρατήρησε προσεκτικά: ποιο συνθήκη κρύβεται πίσω από τη ζήλια;

Χαρά; Ελευθερία; Ζωντάνια; Πληρότητα;

Για παράδειγμα:

«Ζηλεύω εκείνον τον άνθρωπο γιατί διασκεδάζει και χαίρεται τη ζωή του, ενώ εγώ νιώθω ότι δεν μπορώ.»

Αυτό είναι το πρώτο βήμα.

Το επόμενο είναι να αλλάξεις στάση. Μην τον τοποθετείς απέναντί σου. Μην τον κάνεις αντίπαλο. Κάνε τον παρέα. Μετέτρεψε τη ζήλια σου σε δημιουργική δύναμη. Άφησέ τη να γίνει κίνητρο. Δες τον άνθρωπο που σου προκαλεί ζήλια όχι ως απειλή, αλλά ως μέντορα. Παρατήρησέ τον. Μάθε από εκείνον.

Δώσε στον εαυτό σου επτά ημέρες.

Κάθε μέρα, κάνε μία μικρή, συγκεκριμένη πράξη εμπνευσμένη από όσα παρατηρείς και μαθαίνεις.

Και στο τέλος, κατέγραψε την εμπειρία σου.

Αυτό που επιθυμείς, αυτό το ανθρώπινο κομμάτι που θέλεις να ζήσεις, θα κάνει τη ζήλια και την πικρία να λιώσουν.

Το σώμα σου θα καταλάβει ότι πραγματικά το ακούς και προχωράς παράλληλα μαζί του και όχι ενάντια.

Για να μπορείς να γίνεις συνειδητός, χρειάζεται πρώτα να αναγνωρίζεις πώς συμπεριφέρεσαι όταν είσαι ασυνείδητος.