Ένα από τα πιο βαθιά παρεξηγημένα σημεία του manifestation.

Πολλοί άνθρωποι έχουν μάθει ότι «όσο πιο πολύ κουραστώ, τόσο πιο πολύ αξίζω».

Ότι ο κόπος είναι απόδειξη προσπάθειας.

Ότι η εξάντληση είναι εισιτήριο επιτυχίας.

Όμως το Σύμπαν δεν λειτουργεί με τη λογική του μόχθου.

Λειτουργεί με τη λογική της ευθυγράμμισης.

Η υπερπροσπάθεια συνήθως γεννιέται από:

• φόβο ότι δεν θα έρθει

• έλλειψη εμπιστοσύνης

• ανάγκη ελέγχου

• εσωτερική αίσθηση «δεν είμαι αρκετός αν δεν παλέψω»

Και τότε, αντί να ανεβάζουμε συχνότητα, τη βαραίνουμε.

Γιατί η ενέργεια του «προσπαθώ απελπισμένα» εκπέμπει έλλειψη, όχι πληρότητα.

Το manifestation δεν χρειάζεται εξάντληση.

Χρειάζεται συντονισμό.

Όχι:

τρέχω → αγχώνομαι → πιέζομαι → απογοητεύομαι

Αλλά:

ευθυγραμμίζομαι → εμπνέομαι → κινούμαι με ροή → επιτρέπω

Η δράση είναι σημαντική, αλλά όχι δράση από φόβο.

Είναι δράση από εσωτερικό “ναι”.

Από καθαρότητα.

Από αίσθηση ότι «είμαι ήδη στο σωστό μονοπάτι».

Η μεγάλη μετατόπιση είναι αυτή:

Δεν manifestάρω επειδή κουράστηκα πολύ.

Manifestάρω επειδή έγινα αυτός που μπορεί να δεχτεί αυτό που ζητά.

Ο κόπος χωρίς συνείδηση είναι αντίσταση.

Η πράξη με συνείδηση είναι συνεργασία με το Σύμπαν.

Τι είναι το manifestation και πώς λειτουργεί!

Δεν χρειάζεται να παλεύω για να έρθει το όνειρό μου.

Χρειάζεται να σταματήσω να παλεύω με τον εαυτό μου.